şimdi karamsar bir tablo çizmek istemem ama yeni dönem başlarını eskiden yeni deftere başlangıç olarak görürdüm artık öyle göremiyorum çünkü bir türlü eski defteri bitiremiyorum. hani çok kullanmışsınızdır ve bitsin diye beklersiniz ama bir türlü bitmez, her sayfada biraz daha çirkinleşir yazınız, karalamalarınız artar aynen o hesap oluyor tatilsiz birleşen eğitim yılları.
o yüzden yeni kavramım bile eskidi son dönemlerde.
şimdi bu yazıyı karamsarlıktan uzak durarak yazmaya çalışıyorum ama umarım her şey daha iyi olur’dan öteye geçmiyor eğitim yılı düşüncelerim.
herkes her şeyi eleştiriyor. etrafta bu kadar çok azı olan konuşuyor mantığındaki insan olunca da heves kalmıyor.
bir arkadaşım benim işlerimin çok sinir bozucu olduğunu bu yüzden hiç bulaşmadığını söyledi. ne diyeyim sinirsel vakalarla uğraşıyoruz.
ama düşündüm de her işte durum böyle.
önemli olan bu sinirsel durumları sinir olmadan atlatabiliyor musunuz?
öğretmenliğin ilk süreçleri zordur ama geçeceğini bilirsin. kötü olan bir sonraki yıl aynı süreci farklı öğrencilerle tekrar yaşayacak olacağını da bilmek. dön başa…
bu yüzden anasınıfı öğretmenlerine çok üzülürüm. her yıl aynı döngü. okula alıştır, tuvalete alıştır, yemeğe alıştır oyuna alıştır 1. sınıfa gönder. ertesi yıl, okula alıştır tuvalete alıştır vs..
aslında farklı değil durum. alıştırmaya çalıştığımız şeyler farklı ama insanoğlu aynı hamur işte.
yeni dönem herkese hayırlı olsun. yeniliği hissettiren bir başlangıç olur inş. ben hiç öyle hissetmesem de umarım yeni bir şeyler olur.
karamsar değilim sadece yenilenemedim.
